ในวันที่เราร้องไห้...คนเดียว จะมีใครรู้ สิ่งสำคัญของเรา สำคัญที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต เกิดขึ้นพร้อมๆความตื่นเต้น กังวล กลัว และไม่มั่นใจตามประสาคนแบบฉัน มีคนยื่นมือเข้ามาช่วย ถามไถ่ด้วยความใส่ใจ และให้ความสำคัญกับมันไปพร้อมๆกับฉัน ฉันรู้สึกยินดีและประทับใจมาก มากจนเจ้าตัวทั้งสองคงยังไม่รู้ตัว มากจนฉันยังหาวิธีที่จะตอบแทนให้คู่ควรไม่ได้ ฉันเล่าเรื่องนี้ด้วยความตื่นเต้นให้ทุกคนที่ฉันรักฟัง 'คนที่รักฉัน'ทุกคนยินดี ให้กำลังใจ ให้ความช่วยเหลือ ถามไถ่ด้วยความใส่ใจและให้ความสำคัญกับมัน ขอบคุณมาก พวกคุณคือคนที่อยู่เคียงข้างฉันเสมอ และทำให้ฉันเข้าใจได้ชัดเจนเหลือเกิน ว่าคนที่รักกันเค้าทำกันแบบนี้ ฉันไม่ใช่ครูที่ดีขนาดนั้น แต่ฉันก็ทำมันด้วยความตั้งใจและอยากให้ลูกศิษย์ของฉันได้รับสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ครูคนนี้จะทำได้ ฉันให้ความสำคัญกับมันเผื่อบางคนยังไม่รู้ว่าฉันเห็นว่าเรื่องนี้เป็นสิ่งสำคัญและมีความหมายเหลือเกิน ฉันเข้าใจแล้วว่า เรื่องสำคัญในชีวิตของฉัน ฉันควรเก็บไว้เล่าให้คนที่ฉันรักและรักฉันฟัง คนที่คู่ควรจะเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำและเรื่องราวสำคัญในชีวิต ซึ่งของแบบนี้...คงไม่ได้คู่ควรกับคนทุกคนอีกต่อไป

Comment

Comment:

Tweet